निता थापा
गरिमा नानीमाथि भएको पाशविक बलात्कार र हत्याको खबरले आज देशका हरेक आमा, दिदीबहिनी र न्यायप्रेमी नागरिकको मुटु छियाछिया भएको छ। एउटी अबोध बालिका, जसलाई दुनियाँको कुनै पाप, छल र स्वार्थको भेउ थिएन, उनको त्यो विभत्स अन्तले आज एउटा कहालीलाग्दो प्रश्न उब्जाएको छ— के यो देश छोरीहरूको लागि सुरक्षित छ? आज यो घटनाले लाखौं आमाहरूको मनमा एउटा यस्तो डरलाग्दो र पीडादायी सोच पैदा गरिदिएको छ कि, यो क्रुर र असुरक्षित समाजमा छोरी जन्माएर दिनदिनै त्रासमा बाँच्नुभन्दा त बरु गर्भमै तुहाउनु बेस!
हाम्रो सरकार र राज्य संयन्त्रको प्राथमिकता आखिर कता छ? उमेर पुगेका युवायुवती होटलमा बस्दा छापा मार्न दौडिने, आफैँले स्वीकृति दिएर खोल्न लगाएका स्पा र मसाज सेन्टरमा गएर बहादुरी देखाउने, र उमेर पुगेकाहरूबीच आपसी सहमतिमा भएको सम्बन्धमा पछि गएर उजुरी पर्दा छानबिन गर्न तम्सिने सरकार, आज एउटी नाबालिकाको यति जघन्य हत्या हुँदा किन मौन छ? साना-साना कुरामा हस्तक्षेप गर्न भ्याउने राज्यले यस्ता नरपिसाचहरूलाई कानुनी कठघरामा उभ्याएर कडाभन्दा कडा सजाय दिन किन सकिरहेको छैन?
आफ्नो राजनीतिक स्वार्थका लागि, आफ्ना मान्छे भर्ती गर्न र मन नपरेका कर्मचारी हटाउन रातारात अध्यादेश ल्याउन सक्ने सरकारले यस्ता अपराधीहरूलाई फाँसीको सजाय दिने कानुन बनाउन किन सक्दैन? एउटी अबोध बालिका लुटिँदा र मारिँदा अपराधीलाई मृत्युदण्डको कानुन ल्याउन यो राज्यलाई केले रोकिरहेको छ? स्वार्थको लागि जे पनि गर्न सक्ने नेतृत्वले नागरिकको बाँच्न पाउने अधिकार सुनिश्चित गर्न एउटा कडा कानुन किन ल्याउन सक्दैन?
आज सरकार यो जघन्य अपराधको सम्पूर्ण दोष नेपाल प्रहरी र स्थानीय तहलाई पन्छाएर आफू पानीमाथिको ओभानो बन्न खोजिरहेको छ। देशको केन्द्रीय सरकार यसरी आँखा चिम्लिएर र कान थुनेर बस्ने हो भने सर्वसाधारणले न्यायको आश कोसँग गर्ने? यो केवल एउटी गरिमाको मात्र कुरा होइन, यो देशका लाखौं छोरीहरूको सुरक्षा र भविष्यको कुरा हो।
सरकार, अब आँखा नचिम्ल! नागरिकलाई सुरक्षाको प्रत्याभूति दिन नसक्ने र यस्ता अपराधीलाई कडा कारबाही गर्न नसक्ने हो भने सत्ताको कुर्सीमा बस्ने कुनै नैतिक अधिकार तिमीलाई छैन। अब जनतालाई तिम्रो मौनता होइन, जवाफ र न्याय चाहिएको छ। Source: facebook
