निता थापा
आज मनले चाहेको कुरा पूरा भएको अनुभूति धेरै नेपालीले गरेका छन्। लामो समय जेल जीवन भोगेपछि रबि लामिछाने बाहिर निस्कँदा, त्यो केवल एउटा व्यक्तिको रिहाइ मात्र होइन, लाखौँ जनताको आशाको सास फेर्ने क्षण थियो।
गलत के हो, सही के हो—आजसम्म हामी नेपाली जनतालाई स्पष्ट रूपमा थाहा छैन। के भयो, किन भयो, कसरी भयो—यी सबै प्रश्नहरू अझै अनुत्तरित छन्। तर एउटा कुरा भने प्रष्ट छ—देशका लागि केही गर्छु भन्ने दृढ इच्छाले आफ्नो सुरक्षित जीवन, पत्रकारिता, व्यवसाय र आरामदायी हैसियत त्यागेर राजनीतिमा होमिनु सानो कुरा होइन।
रबि लामिछाने कुनै परम्परागत राजनीतिज्ञ होइनन्। उनी जनताको आक्रोश, निराशा र आशाबाट जन्मिएको पात्र हुन्। सञ्चार जगतमा आफूले बनाएको विश्वास, जनमानसमा कमाएको क्रेडिबिलिटीलाई उनले राजनीतिमा उपयोग गरे—यो अपराध होइन, यो लोकतन्त्रको स्वाभाविक प्रक्रिया हो। जनताले विश्वास गरे, साथ दिए, र केही महिनामै उनको पार्टी देशको चौथो ठूलो राजनीतिक शक्ति बन्न पुग्यो। यो सफलता संयोग होइन, जनताको भित्री चाहनाको प्रतिबिम्ब हो।
देशमा वर्षौँदेखि देखिएको कुशासन, भ्रष्टाचार र निराशाको बीचमा “केही त गर्छ” भन्ने आशा जगाउने पात्र कमै थिए। रबि लामिछाने दुई पटक गृहमन्त्री हुँदा, छोटो समयमै भए पनि केही फरक हुने संकेत देखिएका थिए। यही कारणले होला—उनमाथि आरोपको ओइरो लाग्यो। आरोप कति सही, कति गलत—त्यो निर्णय गर्ने ठाउँ अदालत हो, सामाजिक सञ्जाल वा पूर्वाग्रही राजनीति होइन।
दुर्भाग्य के छ भने, हाम्रो देशमा “केही गर्छु” भन्ने मान्छेलाई पहिला नै अपराधी बनाइन्छ। मुद्दा फैसला हुनुअघि नै चरित्र हत्या गरिन्छ। विचारभन्दा व्यक्ति, कामभन्दा आरोप ठूलो बनाइन्छ। यो प्रवृत्तिले देश अगाडि बढ्दैन, झन् पछाडि धकेलिन्छ।
हामीले बुझ्नुपर्छ—आरोप लाग्नु र दोषी ठहरिनु फरक कुरा हो। न्यायिक प्रक्रिया निष्पक्ष र छिटो टुंगिनुपर्छ। वर्षौँसम्म मुद्दा झुण्ड्याएर, राजनीतिक अस्तित्व समाप्त पार्ने खेल अब बन्द हुनुपर्छ। यदि दोष छ भने सजाय होस्, यदि दोष छैन भने निर्दोषलाई तुरुन्तै न्याय मिलोस्।
आजको आवश्यकता बदला होइन, सुधार हो। राजनीति प्रतिशोधको मैदान होइन, सेवा गर्ने थलो बन्नुपर्छ। रबि लामिछाने जस्ता पात्रहरूलाई काम गर्न दिने वातावरण बनाउनु जरुरी छ। गल्ती भए सच्याउने मौका दिनुपर्छ, नकि गल्ती हुनुअघि नै कुचल्ने प्रयास।
अन्ततः प्रश्न रबि लामिछानेको मात्र होइन—यो प्रश्न हामी सबैको हो।
के हामी परिवर्तन चाहन्छौँ, कि परिवर्तनको नाममा देखिने हरेक प्रयासलाई नै असफल बनाउन चाहन्छौँ?
आशा गरौँ—उहाँमाथि लागेको आरोपको सत्य छिटो उजागर होस्।
आशा गरौँ—न्याय ढिला नहोस्।
र सबैभन्दा ठूलो आशा—देशका लागि केही गर्न चाहने मनोबल फेरि कहिल्यै यसरी नटुटोस्।
