मधेशलाइभ डेस्क । बलिवुडकी चर्चित अभिनेत्री प्रियंका चोपडाले नेपालका चर्चित कलाकार सुनिल थापाको निधनमा दुःख व्यक्त गरेकी छिन्
हिन्दी तथा नेपाली सिनेमाहरुमा आफ्नो अभिनय कलाले दर्शकहरुको मन जित्न सफल कलाकार थापाको शुक्रबार ६८ वर्षको उमेरमा हृदयाघातका कारण थापाथलीस्थित नर्भिक अस्पतालमा थापाको निधन भएको हो । काठमाडौंको शंखमूलस्थित अपार्टमेन्टमा बस्दै आएका थापा लामो समयदेखि नेपाली तथा भारतीय चलचित्र उद्योगमा सक्रिय थिए । उनले बलिउड र नेपाली गरी तीन सयभन्दा बढी चलचित्रमा अभिनय गरेका थिए ।
उनको निधनमा नायिका चोपडाले शनिबार आफ्नो फेसबुकमा शोक सन्देश लेख्दै दिवङ्त आत्माको चीर शान्तिको कामना गरेका छन् । उनले यस्तो लेखेका छन् ।
तपाईं सधैं मेरा कोच सर रहनुहुनेछ। बुवालाई गुमाएर म पूर्ण रूपमा टुटेको बेला तपाईंले मलाई सम्हाल्नुभयो।
थाहा नपाउँदै पनि तपाईंले मलाई माया दिनुभयो र मेरा धेरै कठिन दिनहरू पार गर्न सहयोग गर्नुभयो ।तपाईंको न्यानो अँगालो र हाँसो सधैं मेरा सम्झनाहरूको हिस्सा रहनेछ। अत्यन्तै कम उमेरमै हामीबाट बिदा लिनुभयो, तर कहिल्यै बिर्सिने छैनौँ । म टुटेको समयमा देखाउनुभएको तपाईंको दयालुताका लागि धन्यवाद।
सुनील थापा, तपाइको आत्माले शान्ति पाओस् । (अंग्रेजीबाट नेपाली भावानुवाद)
मेरो समवेदना र प्रार्थना परिवार तथा उहाँका प्रियजनहरूसँग छ।
को हुन सुनील थापा ?
सुनील थापा (२०१४ जेठ ६ – २०८२ माघ २३) नेपाली चलचित्र क्षेत्रका ती अभिनेता थिए, जसको अनुहार मात्र होइन—उपस्थिति नै पर्दामा कथा बन्थ्यो। संवादभन्दा अघि उनको आँखाले बोल्थ्यो, र मौनताभित्र पनि चरित्रको गहिरो तह उजागर हुन्थ्यो। नेपाली सिनेमाले खोजेको कडा, गम्भीर र विश्वसनीय अभिनयको प्रतिमूर्ति थिए उनी।
उनको अभिनय यात्राको सुरुवात भारतबाट भयो। सन् १९८१ मा रिलिज भएको बलिउड चलचित्र ‘एक दुजे के लिए’ बाट उनले अभिनय जीवनको पहिलो पाइला टेके। यही चलचित्रले उनलाई अनुशासन, सेटको भाषा र क्यामेरासँगको सम्बन्ध सिकायो। त्यसपछि ‘मानव हत्या’, ‘आजकी आवाज’, ‘अल्बेला’, ‘नासिबवाला’ जस्ता बलिउड चलचित्रहरूमा देखिँदै उनले आफ्नो पहिचान विस्तार गरे। भूमिका साना भए पनि प्रभाव छोड्ने कला उनको विशेषता बन्यो।
भारतमा सिकेको अनुभव लिएर उनी नेपाली चलचित्र क्षेत्रमा प्रवेश गरे। यहाँ उनले आफूलाई केवल अभिनेता होइन, चरित्रमा ढल्न सक्ने कलाकारका रूपमा स्थापित गरे।
‘गोर्खा पल्टन’ (२०६७) मा उनको भूमिका राष्ट्र, अनुशासन र बलिदानको प्रतीकजस्तै बन्यो। त्यसपछि ‘शिकारी’ र ‘शिकारी २’ मा देखिएको उनको कडा र रहस्यमय रूपले दर्शकलाई बाँधिराख्यो।
‘पापी मान्छे’ र ‘पापी मान्छे २’ मा उनले नकारात्मक छायालाई मानवीय तहमा उतारे—जहाँ खलनायक पनि परिस्थिति र संघर्षको उपज देखिन्थ्यो।
सुनील थापाको अभिनयको दायरा केवल एक्सन वा गम्भीरतामा सीमित रहेन। ‘अल्झेछ क्यारे पछ्यौरी’, ‘देवर बाबू’, ‘कर्म योद्धा’ जस्ता चलचित्रहरूले उनको भावनात्मक र सामाजिक संवेदनशीलता उजागर गरे। लोकप्रिय हास्य टेलिशृङ्खला ‘मेरी बास्सै’ मा देखिँदा उनले आफूलाई फरक रंगमा प्रस्तुत गरे—जहाँ दर्शकले उनको बहुआयामिक क्षमता चिन्ने मौका पाए।
चलचित्र ‘क्याप्टेन’ मा उनी अनुशासन, संघर्ष र नेतृत्वको प्रतिक बने।
बलिउडतर्फ फर्किंदा, लामो अन्तरालपछि सन् २०१४ को ‘मेरी कोम’ मा एम. नरजित सिंहको भूमिकामा उनको उपस्थिति विशेष रह्यो। यो भूमिका उनको अभिनय यात्राको वृत्त पूरा भएको संकेतजस्तै थियो—जहाँ सुरु भएको ठाउँमै परिपक्व कलाकारका रूपमा पुनः उभिएका थिए।
सुनील थापा अब पर्दामा देखिँदैनन्, तर उनका पात्रहरू अझै जीवित छन्—कहिले गोर्खा सैनिकका रूपमा, कहिले कठोर शिकारी, त कहिले मौन पीडाभित्र लुकेको मान्छे बनेर।
नेपाली सिनेमाले उनलाई “अभिनयको कठोर अनुशासन र गहिरो प्रभाव छोड्ने कलाकार” का रूपमा सम्झिरहनेछ।
