रोशन जनकपुरी
संविधान बमोजिम नेपाल धर्मनिरपेक्ष राज्य हो । राजनीतिक सन्दर्भमा धर्मनिरपेक्षताको वास्तविक अर्थ त राज्यको कुनै धर्म हुँदैन। उसको एक मात्र दायित्व र समर्पण देश र जनता हुन्छ। नेपालको संविधानले धर्मनिरपेक्षताको व्याख्या सबै धर्म समानको अर्थमा गरेको छ।
तर बालेनले प्रधानमन्त्रीको शपथ लिँदा वैदिक बटुक, बौद्ध लामा र ब्राम्हण पुरोहित बाट मन्त्रोच्चार गरिने समाचार छ । नेपालमा अनेक धर्म मान्ने र कुनैपनि धर्म नमान्ने समुदायहरु छन्। बालेनको शपथ ग्रहण समारोहमा बटुक, बौद्ध र ब्राह्मण मात्रको उपस्थितिले अन्य धर्म र आस्थाका समुदायहरु उपेक्षित हुने देखिन्छ। व्यक्तिको रुपमा उनको कुनै निजी धर्म हुनु नौलो विषय भएन। तर प्रधानमन्त्रीको रूपमा उनी सबैका छन् । प्रधानमन्त्रीको रुपमा उनको निम्ति धर्म मान्ने र नमान्ने सबै समान हुनु पर्छ। नेपालमा हिन्दु, बौद्ध सँगै जैन, सिख, मुस्लिम आदि विविध धर्म मान्ने समुदाय र कुनै पनि धर्म नमान्ने हरु पनि बस्छन्।
राम्रो त हुन्थ्यो, उनले धार्मिक झलक देखाउनुको साटो नेपालका जनसमुदायको विविध सांस्कृतिक प्रतिनिधि र देश र जनताको निम्ति शहादत दिने शहीद परिवारजनको बीच शपथ ग्रहण गर्ने थिए। तर त्यसो भएन।
समाचारमा आए जस्तै हो भने यसले बालेनको राजनीतिक कार्यदिशाको संकेत दिन्छ। उनी बहुसंख्यक धार्मिक उन्मादलाई राजनीतिक हतियारको रूपमा प्रयोग गरेर लोकप्रियतावादी राजनीति गर्न खोजेका हुन्। राजनीतिक शब्दावलीमा भन्ने हो भने बालेनको दिशा धार्मिक फासीवाद तर्फ देखिन्छ।
उर्दूमा एउटा शायरी छ :
“इब्तदा-ए-इश्क मे रोता है क्या,
आगे आगे देखिए होता है क्या ।”
(* इब्तदा _ शुरुवात
इश्क _ प्रेम, मायाँ)
