दिपा सिम्खडा
सम्माननीय प्रधानमन्त्री ज्यु !
यदि कतै मेरो बुझाइ गलत छ भने म सच्यिन तयार छु किनकि म राजनीतिक विश्लेषक होइन, नेता होइन, विज्ञ पनि होइन। म ती मान्छेहरूमध्ये हुँ, जसले चुनावको बेला मात्र राजनीति हेर्छन् अनि फेरि आफ्नो काममा लाग्छन्। तर एउटा विषय यस्तो छ, जहाँ राजनीति नबुझे पनि मन दुख्छ त्यो हो देशको सिमाना। आज म अलि भावुक भएरै केही कुराहरू राख्न चाहन्छु, किनभने यो देश मेरो पनि हो।
प्रधानमन्त्रीज्यू, तपाईको स्थान अहिले कहाँ छ, त्यो सायद तपाईलाई पनि थाहा छ। तपाईले लगाएको एउटा लुगा बजारमा खोजी हुन्छ। तपाईले प्रयोग गरेको शब्द गीत बन्छ।तपाईले खाएको कुनै सानो ब्रान्डको सामान अर्को दिन बजारमा सकिन्छ।यति प्रभाव भएको व्यक्तिले बोलेको वाक्य ,वाक्य मात्रै हुँदैन, त्यो सन्देश बन्छ। त्यो अभिलेख बन्छ। यस्तो अवस्थामा, सदनमा उभिएर “हामीले पनि भारतको जमिन मिचेका छौँ भन्दाखेरि तपाईले पक्का केहि त सोच्नुभयकै होला । सायद तपाईँसँग यसको पछाडि केही ठूलो कूटनीतिक सोच होला, मलाई थाहा छैन। तर सीमाना र माटोको कुरा आउँदा एउटा नागरिकको हिसाबले म चुप लागेर बस्नै सकिनँ।
हेर्नुस्, सत्य बोल्नु राम्रो कुरा हो, बुद्धको देशका हामी सन्तान हौ, हामीलाई झुट बोल्नु छैन। तर के यो कुरा त्यहाँ, त्यो मञ्चमा बोल्ने विषय थियो त? छिमेकी देशहरूको व्यवहार हामीलाई थाहै छ। उनीहरूले कहिल्यै कुनै कुरा सहजै स्वीकार गर्दैनन्। हाम्रो जस्तो सानो देशले, त्यसमाथि तपाईजस्तो आईकनले नै यस्तो बोलिदिँदा भोलि भारतले ‘तेरा प्रधानमन्त्रीले आफैँ स्वीकार गरेको हो नि, मिचेको रहेछौ त’ भनेर हामीमाथि दमन गर्न आयो भने, हामीले कहाँ उभिएर के जवाफ दिने?। त्यो बेला हामीसँग शिर निहुराउनु बाहेक अरू के विकल्प बाँकी रहन्छ?
तपाईले बुझ्नुपर्छ, अन्तर्राष्ट्रिय मिडियाले तपाईलाई एक-एक गरी हेरिरहेका छन्। कतिपय मिडिया त अरूको पकेटमा चलेका हुन्छन्। उनीहरूले “नेपालले भारतको जमिन मिच्यो” भनेर हेडलाइन बनाइदिए भने, भोलि हामीसँग त्यसको विरुद्ध लड्ने शक्ति के छ र? आफ्नो देशको कुरा बाहिर यसरी छताछुल्ल पार्नु कति सही हो? प्रधानमन्त्रीज्यू, म फेरि भन्छु, म सत्य लुकाउनुपर्छ भन्ने पक्षमा छैन। तर संसारमा केही सत्यहरू बोल्ने ठाउँ र समय पनि हुन्छ।घरमा बुबाआमाले सबै कुरा छिमेकीको अगाडि भन्ने गर्दैनन्। त्यसको मतलब उनीहरू झुटा हुन् भन्ने होइन। त्यसको मतलब उनीहरू घर जोगाउन जान्दछन् भन्ने हो । कूटनीति पनि सायद यस्तै कुरा होला।
म राजनीति बुझ्दिनँ, तर मैले बुझेसम्म केही कुरा बैठकको टेबलमा राम्रो सुनिन्छन्, केही कुरा सार्वजनिक मञ्चमा। केही कुरा दस्तावेजमा बलियो हुन्छन्, केही कुरा माइकमा कमजोर। त्यसैले यो विषय पनि सायद त्यही प्रकारको थियो कि जस्तो लाग्यो। म गलत पनि हुन सक्छु। सायद तपाईले हामीले नदेखेको धेरै टाढाको चित्र देख्नुभएको होला। सायद तपाईंसँग त्यस्तो तथ्य होला, जुन हामीसँग छैन। सायद तपाईंको कुनै दीर्घकालीन रणनीति होला। तर जनताले तपाईंलाई विश्वास गर्छन्।यति विश्वास गर्छन् कि तपाईंले दिउँसोको दुई बजे , अहिले रातिको बाह्र बज्यो भन्नुभयो भने पनि धेरैले घडी हेर्नुअघि तपाईलाई पत्याइहाल्छन्। किनभने उनीहरूलाई लाग्छ यो मान्छेले झुट बोल्दैन।
प्रधानमन्त्रीज्यू, तपाईँ त अरू पुराना नेताहरू जस्तो गफ हानेर हिँड्ने मान्छे होइन भनेर नै जनताले विश्वास गरेका हुन् । तपाईँले बोल्नुभएका कुराबाहेक हामीसँग अरू केही आधार छैन ।यदि त्यो कुरा सत्य हो भने, कृपया त्यो तथ्य पनि जनतालाई बताइदिनुहोस्। कुन ठाउँ? कति जमिन? कहिलेदेखि? कुन नक्साका आधारमा ? किनभने तपाईले बोलेको कुरा अब सामान्य गफ हुँदैन।तथ्य मान्छन् र त्यो तथ्य अब आउनपर्छ। किनभने यदि तथ्य आयो भने तपाईं अझ बलियो हुनुहुन्छ , भ्रम हट्छ। यदि तथ्य आएन भने प्रश्नहरू बाँकी रहन्छन र प्रश्न बाँकी रह्यो भने भोलि कसैले त्यसलाई आफ्नो अनुकूल प्रयोग गर्न सक्छ।
प्रधानमन्त्रीज्यू,यो चिट्ठी तपाईंको विरोधीले ,तपाईंलाई मन नपराउने मान्छेले लेखेको होइन। तपाईंबाट आशा राख्ने नेपालिले लेखेको हो।तपाईं सफल हुनुभएको हेर्न चाहने मान्छेले लेखेको हो।देशको सिमाना भन्ने विषय आउँदा हामी सबै भावुक हुन्छौँ त्यहाँ पार्टी हुँदैन। त्यहाँ समर्थक र विरोधी हुँदैनन्।त्यहाँ हामी सबै नेपाली मात्रै हुन्छौँ। त्यसैले आज मैले नागरिक भएर बोलेको हुँ। यदि कुनै दिन संयोगले यो पत्र तपाईंको आँखासम्म पुग्यो भने, यसलाई विरोधीको आवाज भनेर होइन, देश माया गर्ने एउटा सामान्य नागरिकको मनको कुरा भनेर बुझिदिनुहोला। अब तथ्यसहित आउनुहोस्, ताकि भोलि हामीले पनि छाती फुलाएर भन्न सकौँ हाम्रो प्रधानमन्त्रीले जे बोल्नुभयो, प्रमाणसहित बोल्नुभयो।
सम्मानसहित।
सीमाको रेखामा राजनीति होइन, भावनाहरू देख्ने एक नागरिक।
